Przemierzając późną wieczorową porą miasta śląskie, czasem naruszając do granic absurdu przepisy o ruchu drogowym, rozmawiając z osobami, które w innym celu ale równym, choć często niezbyt prostym i rytmicznym krokiem również przemierzały również późną wieczorową porą również miasta śląskie – zauważaliśmy JE. Niemych świadków wieczornych schadzek, nieporozumień personalnych, rozczarowań czy zwykłych ludzkich radości lub smutków. Nosicieli wiadomości różnych, skrajnych, jak i przeciwstawnych. Milcząco informujących, że kurs tańca tu i tu tanio, że tanio sprzedam, że tanio i dyskretnie Ewelina.
Słupy ogłoszeniowe. Dla nas cel peregrynacji. Dla innych całkiem anonimowe elementy krajobrazu, czy w gruncie rzeczy archaiczne nośniki anonimowych informacji… dla „plakaciarzy” zaś – pewnie znienawidzony – symbol trudu, znoju.
A przecież na chwilę wystarczy się zatrzymać, popatrzeć by szybko i bez trudu zobaczyć jak wiele w tych owalach jest z nas samych… Ot przedstawiamy krótką, subiektywną charakterystykę słupów ogłoszeniowych:
Słup Wartownik.
Stojący trochę na uboczu, niezbyt chętnie zwracający na siebie uwagę. Tak jakby całe jego betonowe ciało było jednocześnie wartownią i wartownikiem. Ale niech nie zwiedzie was pozór uśpienia… Jest to słup czujny i błyskawiczny. Zresztą spróbujcie przechodząc wieczorowo, ukraść spod jego kurateli wylizany socrealizm Pałacu Młodzieży…
Słup Rakietowy (międzyplanetarny)
Słup ten tylko na chwilę (jak długą?) przycupnął przed wejściem do sklepu monopolowego na naszej ojczystej ziemi. Ze względu na konieczność lekkości konstrukcji jest on troszkę już poobijany. Jego nieszczęśliwie wybrane lądowisko prowokuje rozczarowanych życiem klientów wspomnianego sklepu monopolowego do karygodnego zachowania: a to go ktoś kopnie, a to pięścią potraktuje. Szkoda nawet wspominać o psach, które nie mając bladego pojęcia o wspaniałości idei lotów kosmicznych szpetnie podnoszą na niego tylną łapę…
Słup Zabytkowy
Słup ten w jakże piękny i poetycki sposób propaguje w świecie ideę bycia zabytkiem. Ileż architektonicznych cacek wzięło z niego przykład: Krzywa Wieża w Pizie, Krzywa Wieża w Toruniu, Ząbkowicach Śląskich… Podobno rajcy Dąbrowy Górniczej pragną iść za jego przykładem i sami chcą być i krzywi i zabytkowi…
Słup Podróżnik
Słup nieszczęśliwy. Smutny przykład marzeń niemożliwych. Jego pragnienie – by wreszcie wsiąść do autobusu, by wreszcie na ten autobus zdążyć, przynajmniej na jeden jedyny, obojętnie gdzie zmierzający – rozbijaja się o okrucieństwo planistów miasta, którzy postawili go w tym miejscu i kazali mu stać. Tak więc on stoi patrząc, jak kolejne autobusy wiozące ludzi na pewno ku tak zwanemu „lepszemu” wciąż odchodzą i odchodzą uciekając mu sprzed nosa…
Słup Smutny
Słup bycia na krawędzi. Słup na którym skończone dziś i nieskończone jutro mieszają się ze sobą. Słup o niebywałej mądrości filozoficznej. Słup widzący więcej, widzący ostrzej. Jednak jest to słup, który tylko przez naiwność czasów nazwany został „smutnym”. Słup opowiadający o życiu z perspektywy wieczności. No cóż – niech będzie – Słup egzystencjalny…
