Rok 1945
Warsztaty fotograficzne.org stanęły przed dylematem w której części Europy chcą się dalej rozwijać, czy w Wolnej Europie czy Europie Najbardziej Wolnej. Po długich dyskusjach i rozmowach uczestnicy warsztatów postanowili, że nie będą przenosić swojej części Europy do jej innej części, ponieważ wtedy automatycznie wystąpi brak pewnej części Europy. Oczywiście tej przeniesionej. Brak ten, jak łatwo się domyślić, będzie występował dokładnie w tym miejscu w którym wcześniej część ta była. Procedury zaś wykreślenia części tej z map katastralnych trwały by latami. W efekcie warsztaty fotograficzne org pozostały tam gdzie były, zaś w międzyczasie, w Jałcie stwierdzono, że to „tam” będzie właśnie Europą Najbardziej Wolną.
Pamiątkowe zdjęcie wykonane tuż po zakończeniu dyskusji nad ustanowieniem i umiejscowieniem Europy Najbardziej Wolnej
Rok 1947
Podczas Pierwszego Plenum Generalnego Komitetu Centralnego Warsztatów Fotograficznych podniesiono wniosek o zmianie tytułu prowadzących warsztaty-fotograficzne.org. „Pan od Fotografii” został uznany za anachronizm z czasów wyzysku klasy robotniczej. Nowy tytuł „Towarzysz od fotografii” został przyjęty przez gremium jednomyślnie, przy aplauzie zgromadzonych.
Komitet Centralny Warsztatów Fotograficznych tuż po ustanowieniu tytułu „Towarzysz od fotografii” fot: PAP/Mariusz Szyperko
Lata 1956-71
Warsztaty fotograficzne, a gospodarka planowa.
W związku z ciągle rosnącymi potrzebami socjalistycznej ojczyzny Towarzysze od fotografii zobowiązali się do podniesienia wydajności wykonywanych zdjęć o 300 % W związku z powyższym każdy z warsztatowiczów został zobowiązany do wykonywania szesnastu koma trzech fotografii na jednej klatce filmu. Dzięki temu zabiegowi przekroczono założenia Planu Sześcioletniego o 45%.
Plakat Lucjana Jagodzińskiego, zachęcający warsztatowiczów do właściwej postawy klasowej i obywatelskiej.
Rok 1971
W tym roku tow Edward Gierek, prywatnie niefotografujący, ale znający język francuski zapytał warsztaty-fotograficzne.org: „pomożecie?”
Niestety, warsztaty nie pomogły.
Rok 1972
Co prawda warsztaty decyzję o budowie w Katowicach nowego dworca podjęły pod koniec lat 50. XX wieku, ale okres małej stabilizacji był tak oniryczny, że uczestnicy „warsztatów” postanowili niczym go nie zakłócać. Jednak w 1970 roku okazało się, że stary dworzec jest już stanowczo za stary, tak więc szybko wybudowano nowy, który – jak już nakazuje tradycja – też stał się szybko stary.
Fotografia przedstawia nowy dworzec w Katowicach w latach kiedy przeżywał właśnie okres swojej nowości.
Rok 1976
reglamentacja cukru
W związku z brakiem możliwości zakupu cukru do potrzeb fotograficznych „warsztaty” zostały zmuszone do reglamentacji samych zajęć. Wprowadzono „kartki na warsztaty” – pracownik fizyczny mógł spędzić na nich maksymalnie 46 koma pięć minut miesięcznie. Kartka „na warsztaty” zamienna były na jedną butelkę alkoholu, lub 375 gramów tłuszczu.
Reprodukcja karty P-3 z wczesnego okresu reglamentacyjnego. Odcinek „warsztaty” jest tu jeszcze ukryty pod symbolem R-PIII/10.
Rok 1980
W związku z przejściowymi trudnościami w zaopatrzeniu, problem braku cukru do celów fotograficznych przestał być palącym z powodu pojawienia się również braku kawy fotograficznej. W zasadzie „warsztaty” w tym okresie dysponowały głównie brakiem. Wyjątkiem był ocet służący fotografom głównie jako przerywacz. Niestety w związku z brakiem czegokolwiek fotograficznego co nadawałoby się do przerywania był on zupełnie bezużyteczny.
Popularny przerywacz fotograficzny.
Rok 1981
Eksperymenty ze styropianem
Z końcem roku w imię solidarności ze środowiskami pozafotograficznymi „warsztaty” podjęły próbę zbudowania aparatu fotograficznego ze styropianu (model „styrflex – synchro”). Próby zostały jednakowoż zarzucone z powodu dużego zapotrzebowania na budulec aparatu, który wykorzystywany był wtedy nagminnie do spania…
CDN.
